Ondernemingsfinanciering of corporate finance, zoals de Engelse term luidt, is één van de primaire taken van de Treasury die bestaat uit het financieren van een onderneming op lange termijn. De Treasury zal binnen de onderneming moeten opereren vanuit het oogpunt van de vermogensmarkt waar men het kapitaal moet aantrekken. De Treasury zorgt ervoor dat de onderneming financierbaar blijft voor de vermogensmarkt. De Treasury zal zich een beeld moeten vormen van de wensen van de vermogensmarkt en daarop moeten inspelen. Men zal dit doen door het ontwikkelen van een financiële strategie waardoor de financierbaarheid van de onderneming optimaal is. Echter, er zal te allen tijde een spanningsveld aanwezig zijn tussen rendement en risico van een financieringsstrategie.

Er worden drie verschillende financieringstrategieën onderkend, te weten:
• Gouden balansregel - De Gouden balansregel houdt in dat het vermogen qua looptijd zoveel mogelijk dient afgestemd te worden op de omlooptijd van de activa.
• Agressieve financiering - Deze strategie bestaat uit het financieren van de onderneming uit voornamelijk kort vermogen, met als resultaat dat de onderneming sterk rentegevoelig is.
• Conservatieve financiering - Conservatieve financiering kenmerkt zich door het feit dat de onderneming voornamelijk met lang vreemd vermogen wordt gefinancierd. Dit heeft als consequentie dat de mogelijk behaalde rendementen op het vermogen beduidend lager zijn dan de voorgaande strategieën maar het te lopen risico het kleinst is.

De Treasury is de toegangspoort voor de vermogensmarkt en zal moeten communiceren met deze vermogensmarkt. Deze communicatie zal op verschillende manieren plaatsvinden aangezien er ook verschillende partijen actief zijn op de vermogensmarkt met andere belangen en informatie-eisen.

De Treasury onderhoudt relaties met de volgende partijen op de vermogensmarkt:

• Direct betrokkenen
• Durfkapitaal
• De bank
• De publieke markt
• Beleggingsmarkt

De direct betrokkenen hebben vaak toegang tot informatie die verkregen is uit directe communicatie met het bedrijf en zijn werknemers. Voor andere partijen zal de Treasury verantwoording afleggen door middel van media zoals jaarverslag en andere externe rapportages. De aanbieder van venture capital kan de meest gedetailleerde en frequente rapportage verwachten. Immers, hij verschaft een gedeelte van het eigen vermogen en loopt het meest risico. De publieke vermogensmarkt wordt alleen geïnformeerd door jaarverslagen. Niet alleen door officiële publicaties wordt de vermogensmarkt geïnformeerd, maar ook door elke actie die het bedrijf uitvoert en door publicaties in kranten en tijdschriften. De participanten op de vermogensmarkt hebben deze informatie nodig om vast te stellen of er een goede vermogensstructuur en of er voldoende waarde wordt gecreëerd voor de participanten.

De Treasury zal daarentegen proberen de vermogensstructuur zo aan te passen dat de financieringskosten minimaal zijn. De optimale vermogensstructuur is het doel van de Treasury bij corporate finance. De optimale vermogensstructuur is een combinatie van eigen vermogen en vreemd vermogen of een tussenvorm van vreemd en eigen vermogen. Vreemd vermogen is goedkoper dan eigen vermogen. Echter in het geval van te veel vreemd vermogen gaan de eigen vermogensverschaffers te veel rendement eisen en zullen de vermogenskosten stijgen.

De vermogensstructuur is een uitvloeisel van een financiële strategie. Het financieel-strategisch proces, welke wordt uitgevoerd door de Treasury, bestaat uit:
• Het analyseren van mogelijke investerings- en financieringsbeslissingen;
• Het uitvoeren van een financiële planning door het voorspellen van de toekomstige cashflows en deze door te berekenen op de financiële consequenties;
• Investeringsselectie, het beslissen welke van de alternatieven gekozen moeten worden, gezien het mogelijke effect op de kasstromen en daarbij behorende risico's.

Een investeringsbank ofwel zakenbank is een bank die bedrijven en overheden helpt in het aantrekken van geld door middel van het uitgeven en verkopen van securities in de kapitaalmarkten, zowel aandelen (bezit) als obligaties (schuld). Bovendien geven investeringsbanken veel advies over transacties zoals fusies en overnames en handelen ze in derivatieven, obligaties, buitenlandse valuta, commodities en aandelen.
De primaire taak van de bank is het kopen en verkopen van producten. Banken proberen hun winst te maximaliseren gegeven een bepaalde mate van risico op hun balans.
• Investment banking: is het traditionele aspect van de investeringsbank en betreft het helpen van klanten in het aantrekken van geld in de kapitaalmarkt en het adviseren van fusies en overnames.
• Investment management: is het professionele beheren van fondsen en verschillende securities zoals aandelen en obligaties maar ook vastgoed om winst te maken voor de klant, de investeerder. Deze investeerders kunnen instituten zijn zoals verzekeringsmaatschappijen of pensioenfondsen of het kunnen particuliere investeerders zijn. De Investment management tak van een investeringsbank wordt over het algemeen verdeeld in Private Wealth Management en Asset Management. Asset Management beheerd het geld van institutionele beleggers terwijl Private Wealth Management het geld van rijke particulieren beheert.
• Sales & Trading: Traders kopen en verkopen producten met het doel om een klein beetje winst te maken op elke transactie. Sales is de term voor de afdeling van de investeringsbank die zich bezighoud met het verkopen van ideëen en producten aan institutionele en particuliere beleggers. Sales communiceert de wensen van de klanten door aan de traders die de gewenste transacties uitvoeren.
• Structuring: is een vrij recentelijke afdeling en betreft het maken van nieuwe complexe derivative producten. Deze zijn vaak winstgevender dan reguliere securities. De complexe natuur van dit werk heeft veel banen gecreëerd voor afgestudeerden met een PhD in natuurkunde of wiskunde om te werken als kwantitatief analist ofwel quant.
• Merchant banking: is de private equity tak van een investeringsbank.
• Onderzoek: is de afdeling die bedrijven en hun potentieel onderzoekt en aan de hand daarvan rapporten schrijft en "koop" of "verkoop" adviezen geeft. Alhoewel de onderzoeksafdeling zelf geen winst maakt, worden de rapporten en conclusies gebruikt door traders en verkopers in het adviezeren van hun cliënten.
• Strategie: is de afdeling die zowel externe als interne cliënten adviseert over strategieën in verschillende markten. Van derivatieven tot specifieke sectors plaatsen strategen bedrijven en sectors in een kwantitatief framework inachtneming van macroeconomische condities.
• Risk Management: betreft het analyseren van marktrisico en kredietrisico dat traders op hun balans nemen in hun dagelijkse transacties en het zetten van limieten op de hoeveelheid kapitaal die traders mogen handelen om te voorkomen dat slechte deals een detrimenterend effect hebben op de hele bank.
• Finance: is de afdeling verantwoordelijk voor het beheer van het kapitaal van de investeringsbank. Door het volgen en analyseren van de kapitaalstromen in het bedrijf is de Finance afdeling een belangrijke advsieur aan het bestuur van het bedrijf in essentiële onderdelen zoals het beheer van het bedrijf's totale blootstelling aan risico en de winstmogelijkheden van de verschillende afdelingen. In de Verenigde Staten en in het Verenigd Koninkrijk is een Financial Controller vaak een senior positie, vaak adviesgevend aan de Chief Financial Officer.
• De Compliance afdeling: is verantwoordelijk voor de overeenstemming van de dagelijkse activiteiten van een bank met de voorgeschreven regulaties van de overheid en andere instanties.